LSV MO15 wint Ladies Cup 2019 bij SV Venray!


  •   maandag 7 oktober 2019

Vrijdag 7 juni was het hele team rond 17.30 uur bij LSV present om voor het tweede jaar op rij naar Venray af te reizen voor het tweedaagse toernooi om de Ladies Cup bij de plaatselijke SV. Met 16 op dat moment nog fitte spelers en vier begeleiders zou het ongetwijfeld een gezellig weekend gaan worden. Het was meteen het afscheid van drie spelers want Maud, Meyke en Noor K stopten na dit seizoen. Ondanks het voorspelde slechte weer met code oranje verliep de reis naar het zuiden voorspoedig.
 
De meiden hadden wederom een eigen tent die al op hen stond te wachten terwijl de leiding ook een tent ter beschikking had die eventueel met andere leiders gedeeld moest worden. Bij het installeren bleek Noor K, wellicht door de zenuwen want vorig jaar was ze ziek en kon toen niet mee, haar slaapzak te zijn vergeten maar gelukkig had de leiding een vooruitziende blik gehad zodat de reserve slaapzak goed van pas kwam. Dat gold even later ook voor een luchtbed want Kim had 50% kans gehad om een goed luchtbed mee te nemen maar die gok pakte voor haar verkeerd uit. Maar ook zij kon rustig slapen op een reserve bedje.
 
De leiding had ondertussen de partytent al staan inclusief feestverlichting zodat de meiden hun eerste drankjes gezamenlijk konden nuttigen. Uiteraard werd al meteen onderling gevoetbald. Het team had heel wijs besloten om het de eerste avond rustig aan te doen zodat ze zaterdag goed voor de dag konden komen. Wel zorgden ze ervoor dat de kennis van de leiding van het Nederlandstalige lied flink werd vergroot. Bovendien werden Frank, Marc en Eric door het team in het zonnetje gezet. Na slechts één waarschuwing vanwege de harde muziek werd inderdaad bijtijds de eigen tent opgezocht zodat de leiding nog even een kaartje of twee kon leggen.
 
Zaterdag 8 juni
We begonnen de dag mooi op tijd want de wake up call door het team bracht iedereen om 7:00 naast het bed. Hierdoor werd vroeg ontbeten en lagen we keurig op schema. De helft van de leiding kon boodschappen doen voor de lunch terwijl de andere twee zich over het wisselbeleid konden buigen. Dat laatste was nog een hele toer want met 5 wissels en 25 minuten per wedstrijd was het puzzelen geblazen. De uitkomst was dat er per wedstrijd twee vaste wissels waren en drie die halverwege een wedstrijd zouden invallen zodat iedereen evenveel speeltijd zou krijgen. En zo konden we op tijd naar het veld voor de eerste wedstrijd terwijl we regelmatig de weer apps raadpleegden vanwege de code oranje die nog gold.
 
RKAVV
De eerste tegenstander was waarschijnlijk meteen de zwaarste want deze Leidschendammers waren met drie teams vertegenwoordigd waarbij onze opponent als 2e in de hoofdklasse was geëindigd. Vanwege windkracht 5 waren wij aan de kant met de zon en wind in de rug aan de warming up begonnen. Helaas besloot de scheidsrechter dat wij op de andere helft moesten beginnen. Tot overmaat van ramp kneusde Pèma tijdens de warming up drie vingers maar zij probeerde toch om te keepen. Dankzij de harde tegenwind kwamen wij amper aan voetballen toe en werd slechts drie keer de middenlijn bereikt. We stonden constant onder druk en op de rappe buitenspelers kreeg onze verdediging geen vat. Met name de linksbuiten wist keer op keer gevaarlijk te worden en zij wist Pèma tweemaal te passeren, eerst met een hoog schot dat via de (zere) vingertoppen in de bovenhoek verdween en de tweede keer met een hard laag schot in de verre hoek. Ondanks een aantal hachelijke momenten en een bal op de paal bleef de schade, afgezien van kapsels in de war, beperkt tot een 2-0 nederlaag. Een volgende domper was een rode geïrriteerde knie voor Kim wat op uitslag van de vooraf gevreesde processierups leek. Na aanbrengen van de van vorig jaar overgebleven zalf (dankzij Julia) verdween de uitslag gelukkig als sneeuw voor de zon. De uitslag van de wedstrijd bleef echter helaas staan.
 
SVF Cothen
De volgende wedstrijd was tegen Sportvereniging Fortissimo uit Cothen (spreek uit Cooothen). Net als ons een eersteklasser dus waarschijnlijk vergelijkbaar. Nu mochten we wel met de wind in de rug spelen, dus gingen de zorgvuldig gekamde haren de andere kant weer uit. Helaas hield Pèma teveel last van haar vingers zodat ze halverwege tijdens bij 0-0 stand gewisseld moest worden. Halverwege? Ja, deze scheidsrechter vond het vanwege de wind nodig om na 12,5 minuut van kant te wisselen. Terwijl de EHBO vakkundig tape om drie vingers van onze keeper aanbracht, probeerde Eline het doel schoon te houden. Maar ook nu vielen er onder druk van windkracht 5 twee tegengoals en daardoor opnieuw een 2-0 nederlaag. We hadden 1,5 uur tijd voor de volgende wedstrijd zodat we uitgebreid konden lunchen. Dankzij de goede zorgen van Frank stonden er in no time hamburgers van slagerij Busscher op tafel en samen met de broodjes, sla, komkommer, tomaat, wortels en overig broodbeleg kwam iedereen ruim aan zijn trekken. De appels en bananen completeerden de gezonde lunch.
 
De Zwaluw / Achates
Deze combinatieclub uit Oeffelt en Ottersum was ongeslagen in de tweede klasse geëindigd. Maar wij waren duidelijk het betere team en nu de wind minder was geworden, werden er meer combinaties op de mat gelegd. Dit keer was Julia onze sluitpost. Ondanks een aantal kansen, wilde de bal er maar niet in en zelf voorkwam Julia met twee keer blokken een onterechte achterstand. Nadat ook nu van kant gewisseld werd, leek het wachten op een doelpunt. Terwijl het publiek al aanstalten maakte om de kantine op te zoeken, werd Lynn nog één keer diep gestuurd. De keeper wist haar schot te keren maar met een soort van halve omhaal werd de bal weer voorgegeven. En de verdediging had Milou over het hoofd gezien die koelbloedig de bal tegen de touwen werkt. Meteen werd gefloten voor het einde van de wedstrijd en zo waren de eerste drie punten een feit en kon gerust weer 1,5 uur worden gewacht op het vervolg van het toernooi. Ondertussen kwam de mannelijke leiding van een ander team, bestaande uit twee heren, informeren naar de tent voor de leiding. Na één blik op ons besloot één van hen om eieren voor zijn geld te kiezen en toch maar in zijn eigen tent te gaan slapen. De ander durfde het kennelijk wel aan en verkondigde later op de dag terug te komen met zijn slaapspullen.
 
SV Woezik
Sportclub Woezik (geen idee waar de V in SV voor staat) uit Wijchen kwam ook in de tweede klasse uit. Bij winst konden we het toernooi in een hogere poule voortzetten maar het mocht niet zo zijn. De vermoeidheid sloeg langzaam toe. Dit keer lukt het Julia niet om de nul te houden. Ze werd twee keer gepasseerd. De eerste keer uit een moeilijk hoek en bij de tweede keer vloog de bal onhoudbaar de kruising in. Omdat we zelf nauwelijks kansen kregen, bleef het bij opnieuw een 2-0 nederlaag. Enige hoogtepunt verder was dat Pèma een foutloze wedstrijd vlagde zodat Frank en Marc een keertje niet langs de lijn hoefden te rennen. Door deze uitslag eindigden wij als vierde in de poule en was het wachten of wij op zondag in de C- of D-poule het toernooi konden vervolgen. Alleen als beste nummer vier konden we de C-poule halen en anders werd het de verliezerspoule.
 
De rest van de dag was vrij. Terwijl de meiden zich gingen douchen, had de leiding een helder moment want vanwege Pinksteren konden er de volgende dag geen boodschappen worden gedaan. Dus werd snel een lijstje opgesteld en werden de laatste boodschappen opgehaald. De drie spelers die stoppen, werden met een kaartje en wat lekkers in het zonnetje gezet. Ook dit jaar deden we mee met de barbecue bij SV Venray en wederom smaakte alles voortreffelijk. De dames hadden daarna geen zin in de disco en hielden gezellig de leiding gezelschap met opnieuw de Nederlandse (rap)muziek. Een deel van de groep toog met bal richting één van de velden en na een inspectie bleken ze lekker aan het ballen te zijn. Onder andere Noa, Marit, Maud, Milou, Eline, Liz en Pèma probeerden hun Panenka skills uit inclusief hoogvliegende schoenen. Nadat de meiden hun tent weer hadden opgezocht – zo op het oog aardig uitgeblust – kon de leiding weer een kaartje leggen.
 
Zondag 9 juni
De leider van het andere team had geen loos dreigement geuit, want er lag een tweepersoonsmatras extra in onze tent en onder een dekbed waren de contouren van een (klein) lichaam zichtbaar. Bovendien stond er een paar schoenen naast de matras dus kennelijk was hij ’s nachts de tent in geslopen. Daar hadden wij niets van gemerkt. Dit keer moesten we uit onszelf wakker worden wat niet zo’n heel groot probleem was. Ook nu waren onze meiden weer keurig op tijd voor het ontbijt hoewel een deel liever alleen wat fruit had gehad. Eén blik op de nieuwe poule leerde ons dat wij toch in poule C waren geplaatst als beste nummer 4 van alle poules. Hierdoor zouden we alleen maar teams tegenkomen die als derde waren geëindigd. Een ware uitdaging dus.
 
JVC Cuijk
De eerste tegenstander van zondag om 10.00 uur werd JVC Cuijk. Dat was vanuit de competitie gezien de slechts geplaatste opponent met een 10e plek in de tweede klasse. De grootste verrassing in onze opstelling was dat onze keeper Pèma als rechtsbuiten mocht aantreden. Ze had nieuwe tape om haar vingers gekregen, net als Liz die met een verstuiking kampte nadat ze tussen de wedstrijden door ook had gekeept. Eline bewaakte het doel dit keer. Nadat Sam de score wist te openen en Pèma al drie doelpogingen op de vuisten van de keeper had zien eindigen, was het toch raak voor haar. Een corner van Sam werd door Pèma met een laag schot tot doelpunt gepromoveerd. Voor het eerst dit toernooi kenden we de weelde van een 2-0 voorsprong. En Pèma had er zin in want even later produceerde ze ook de 3-0 na een schot met links na alweer een corner van Sam. Dat in de laatste minuut nog een vrije trap over Eline in ons doel belandde, mocht de pret niet drukken. De eerste zondagse overwinning was een feit.
 
Vv Lyra
Uit het lommerrijke De Lier was vv Lyra naar Venray afgereisd. Zij waren de eerste dag niet ongeschonden doorgekomen want er konden net 11 namen op het wedstrijdformulier worden vermeld. Eén van hun geblesseerden was hun keeper zodat een veldspeler heel praktisch haar shirt binnenstebuiten had aangedaan om als keeper op te mogen treden. Bij LSV begon Pèma in de spits want ze was nu echt on fire. Nadat er een paar kansen waren gemist, wist Pèma de stopper van Lyra goed op te jagen en haar de bal te ontfutselen. Haar versnelling was vervolgens de hele verdediging te machtig en met een ziedend schot joeg zij de bal hard in de touwen achter de verbouwereerde keeper die voor de zekerheid al een stapje opzij had gedaan. Heel verstandig want nu kon ze zelf de bal uit het net vissen in plaats van dat haar teamgenoten zowel haar als de bal moesten oprapen.
 
In onze eigen goal stond Anne te trillen van opwinding / zenuwen. Ze bleef maar hopen op een grotere voorsprong, maar wist zelf een bal uit de kruising te ranselen. Well done. Toen even later Noor K het van grote afstand probeerde en de bal via een mooie stuit voorbij de keeper zag gaan, was het pleit beslecht. Toch leek het nog even spannend te worden door een vlaag van verstandsverbijstering van de scheidsrechter. Nadat Meyke een duw in de rug kreeg waardoor zij met haar armen zwaaide omdat ze uit balans werd gebracht, kreeg zij een tijdstraf van 5 minuten! De bal werd op de rand van de 16 gelegd, maar Anne zette – met wat hulp – de muur prima neer en ze schoot zelf de bal per kerende post retour. En zo hield onze vierde keeper keurig de nul. Na de welbekende lunch, inclusief vegetarische burger voor Meyke (die had ze wel verdiend), was het weer 1,5 uur wachten op het derde potje.
 
Sv Marvilde
De derde tegenstander kwam uit Veldhoven. Ze hadden eerder in deze poule tegen SVF Cothen gelijk gespeeld en moesten dus van ons winnen om nog een kans te maken. Echter hadden wij het betere van het spel. Nu mocht Sam als goalie aantreden en ook zij had wat last van keepersstress. Gelukkig speelde een groot deel van de wedstrijd zich op de andere helft af ondanks dat wij gele hesjes aan moesten vanwege te weinig kleurverschil tussen de beide teams. Door ons werd helaas niet gescoord en vlak voor tijd kreeg Marvilde drie corners op rij. Ondanks een paar scrimmages kwam de bal niet in de buurt van Sam tot de laatste minuut. Toen werd van redelijk afstand hard op doel geschoten maar Sam had natuurlijk niet voor niets de keepershandschoenen aangetrokken en zo wist ook onze spits de nul te houden en was het eerste gelijke spel een feit. We hadden opnieuw 1,5 uur de tijd voor de laatste en beslissende wedstrijd. De meiden pakten, na een fris ijsje, alvast hun tassen in zodat we na afloop wat sneller weg zouden kunnen.
 
SVF Cothen
Met deze tegenstander hadden we nog een appeltje te schillen na de nederlaag van zaterdag. Alleen zat de stand niet mee. We hadden namelijk beiden 7 punten maar was hun doelsaldo van 6 voor en 1 tegen net iets beter dan onze 5 voor en 1 tegen. Dus zou alleen winst ons op de eerste plaats kunnen brengen. Een gelijk spel zou de tweede of derde plek betekenen. Het devies was duidelijk: winnen, winnen en nog eens winnen.
 
Om de keuzestress van de leiding wat te verkleinen, besloot Pèma om de laatste wedstrijd te keepen. Ze liet nu één vinger tapen zodat ze toch de handschoenen aan kon. Hierdoor kon in principe iedereen op de eigen plek spelen. Om 14.45 uur werd afgetrapt voor de beslissende wedstrijd. Het was een redelijk gelijkopgaande wedstrijd waarin beide verdedigingen zich onderscheiden. Hoewel Cothen opbouwend iets beter voor de dag kwam, waren kansen schaars. Noor A liep een aantal keren goed gaten dicht en Isa maakte veel meters op het middenveld. Pèma werd een keer getest door de rechtsbuiten met een afstandsschot dat in het zijnet verdween en Noa had de 1-0 op haar schoen maar schoot helaas over. Ook brachten onze corners geen gevaar. Tot 10 minuten voor tijd leek het bij een gelijkspel te blijven. Maar toen zette Sam voor, ontstond er een scrimmage waarbij Lynn de voet niet goed tegen de bal kon krijgen maar wist Noa al koppend toch te scoren: 1-0 en de winst was binnen handbereik.
 
Cothen zette alles op alles en probeerde met snelle aanvallen voor gevaar te zorgen. Weer probeerde de rechtsbuiten het met een hoog schot dat over Pèma leek te gaan maar met een uiterste krachtsinspanning wist zij de bal in twee keer aan de goede kant van de lijn te houden. Zo tikten de minuten in ons voordeel weg en na een lange laatste minuut was de ontlading groot toen eindelijk werd afgefloten. Een mooie en zwaarbevochte overwinning en een eerste plek in de poule. De meiden gingen eerst nog met de voeten in het meegebrachte zwembadje chillen voordat het zweet van vier wedstrijden er vanaf werd gedoucht.
 
Bekeruitreiking en topscorer
Het hele toernooi hadden wij 7 doelpunten gemaakt. Milou, Sam, Noor K en Noa wisten elk eenmaal te scoren terwijl onze keeper Pèma driemaal het net had laten trillen. Bovendien hadden we zondag in 4 wedstrijden met 4 verschillende keepers gespeeld en slechts één tegendoelpunt geïncasseerd. Nadat de meiden hadden gedoucht, werd besloten dat Noa als matchwinnaar de beker in ontvangst mocht nemen. Dat werd uiteraard met een grote smile gedaan.
 
Na veel applaus en gejoel konden we weer richting Lonneker vertrekken. Maar eerst werd nog even nagefeest bij de Mc Donalds in Oldenzaal zouden iedereen voldaan huiswaarts kon keren. We kunnen terugkijken op een geslaagd toernooi zonder noemenswaardige incidenten en met een mooie prijs. Wellicht volgend jaar weer?
 
Door Jeroen Janssen 





Share our website